دوستان هنرمند و هنر دوست و مهربانم که در تمام طول این پاییز زندگی من رو و شعر های بی محتوای من رو تحمل کردید.

دوستان، من با تمام وجودم این رو دریافتم که:

درک من برای سرودن شعر های عرفانی و عاشقانه به اندازه ی کافی وسیع نیست هر چند توانایی فنی اون رو داشته باشم.

پس شما دوستان رو تا زمانی که این درک رو واقعا بدست بیارم به خداوند مهربان و قادر می سپارم.

هر کس که بداند و بداند که بداند

                                     اسب طرب از گنبد گردون گذراند

هر کس که بداند و نداند که بداند

                                     بیدار کنیدش که مگر خفته نماند

هر کس که نداند و بداند که نداند

                                  لنگان خرک خویش به مقصد برساند

هر کس که نداند و نداند که نداند

                                        در جهل مرکب، ابد الدهر بماند

و من اضافه می کنم:

هر کس که نداند و نخواهد که بداند

                                     با صوت رسا فاتحه ی خویش بخواند

خدا نگهدار ..................