مانده ام تنها در این شهر خراب آبـاد خود

مانده ام بی کس بر این بنیاد بس بر باد خود

مانده ام با شوری از عشق و نوایی از جنون

مانـده ام بـا روح در بـنـد  و ولـی آزاد خـود

مانده ام با خاطرات پر غم و اندوه خویش

کـی توانـم تا کـنم دور از دل و از یـاد خـود

مانده ام دور از کسی کو را ز جان خوش دارمش

نیست آن فریاد رس تا سر کنم فریاد خود

خواهی اندر کار دنیا مات مانی بس عجب      صید بین کو بسته دل در چهره ی صیاد خود